Japońskie przesądy dotyczące pecha

japońskie przesądy dotyczące pecha - japonia-info.pl

Każda kultura ma swoje sposoby na zaklinanie szczęścia i unikanie pecha. Polacy nie przepadają za piątkiem trzynastego i czarnymi kotami, starają się nie rozsypywać soli, nie tłuc luster i nie wstawać lewą nogą. A co przynosi pecha Japończykom?

„Japońska trzynastka”

W kulturze zachodu trzynastka nie cieszy się dobrą sławą do tego stopnia, że w niektórych krajach w wysokich budynkach nie ma trzynastego piętra (po dwunastym jest czternaste). Japończycy mają dwie takie złowróżbne liczby: cztery i dziewięć. Cztery brzmi po japońsku tak samo jak słowo „śmierć” (shi) i jest szczególnie unikane w szpitalach (nie ma czwartego piętra ani sali nr cztery). Dodatkowo w szpitalach położniczych unika się również liczby 43, ponieważ jest czytana tak samo, jak słowo „shisan”, czyli „martwy noworodek”. Nie daje się również czterech sztuk w prezencie – komplet powinien składać się z trzech lub pięciu części.

Z kolei dziewięć brzmi tak samo jak „cierpienie” (ku), więc również jest pomijane w numeracjach pięter i pokoi, szczególnie w placówkach medycznych.

Pechowe lata

Najbardziej znanym przykładem pechowego roku wg zodiaku chińskiego jest oczywiście rok ognistego konia. Uważa się, że urodzone w tym roku kobiety zostaną mężobójczyniami.

Jednak pechowe lata (yakudoshi, 厄年) czekają na każdego, niezależnie od jego zodiakalnego patrona. Yakudoshi mężczyzn to 25, 42 i 61 rok życia. Natomiast kobiety powinny mieć się na baczności w 19, 33 i 37 roku życia.

Pająki

W Polsce raczej nie zaleca się zabijania pająków, ponieważ może to przynieść nieszczęście. Podobnie jest w Japonii, ale wyłącznie w odniesieniu do pająków spotkanych w domu o poranku. Pająki „wieczorne” są zdecydowanie złowróżbne i nie należy mieć dla nich litości.

Rośliny w doniczkach

Nie należy przynosić ich w podarunku osobom chorym, ponieważ choroba mogłaby zapuścić korzenie.

Nocne aktywności

Absolutnie nie należy nocą obcinać paznokci, w przeciwnym razie można już więcej nie zobaczyć pomiędzy żywymi swoich rodziców. Nie powinno się również gwizdać po zachodzie słońca – chyba że ktoś nie ma nic przeciwko wizytom duchów i… węży.

A jeśli już zdecydujemy się grzecznie pójść spać, to przed ułożeniem się do snu należy koniecznie upewnić się, że nie będziemy leżeć z głową skierowaną na północ. Tak układa się zwłoki podczas buddyjskiej ceremonii pogrzebowej. Z kolei podczas snu w burzową noc należy pilnować, żeby mieć przykryty brzuch. W przeciwnym razie bóstwo burzy może… ukraść nam pępek. Aby uniemożliwić bóstwu kradzież, można spać w haramaki (腹巻). Haramaki jest to pas materiału zakładany na tułów, aby utrzymać brzuch w cieple, ponieważ – wg Japończyków – wyziębiony brzuch jest źródłem problemów zdrowotnych.

Inne przesądy:

  • nie wolno wbijać pałeczek w ryż, ponieważ tak wygląda ofiara składana zmarłym;
  • nie wolno podawać sobie kawałków jedzenia z pałeczek do pałeczek, ponieważ w ten sposób przenosi się po kremacji kości zmarłego do urny;
  • widząc karawan lub kondukt pogrzebowy należy ukryć w zaciśniętych dłoniach kciuki, aby uchronić rodziców przed śmiercią (kciuk to po japońsku oya-yubi, 親指, czyli „palec-rodzic”);
  • nie należy kłaść się bezpośrednio po posiłku, chyba że nie ma się nic przeciwko zamianie w krowę;
  • osoby, które pływają podczas święta Obon zostaną porwane przez duchy odwiedzające w tym czasie żywych;
  • każdy, kto chodzi po tatami w nowych butach, a następnie wychodzi w nich na ulicę, prosi się o… kłopoty w pracy;
  • zerwany pasek od klapków, geta, zori itp. albo złamany grzebień zwiastuje nadchodzące problemy;
  • rozsądni ludzie unikają stąpania po pokrytych tkaniną brzegach tatami.

zobacz też:

ikona wpisu: Brian Jeffery Beggerly / CC BY 2.0 [przycięto]


Trochę się napracowałam, żeby przygotować dla Ciebie ten tekst. Mam nadzieję, że się udało :-) Jeśli Ci się podobało - podziel się ze znajomymi (ikonki poniżej).


Masz pytania? Napisz -> http://japonia-info.pl/kontakt/



Dostępne na stronach japonia-info.pl materiały przeznaczone są do użytku prywatnego, tzn. że nie możesz ich wykorzystywać ucząc innych albo zamieszczać na swoich stronach poświęconych nauce japońskiego lub czemukolwiek innemu, umieszczać w zbiorach materiałów do nauki (i nie tylko) ani robić z nimi tego, czego nie chciał(a)byś, żeby robiono z Twoją pracą. No chyba, że uzyskasz moją zgodę. Nie możesz też wykorzystywać ich na profilach społecznościowych bez podania źródła wraz z linkiem.



3 Komentarze

    • Tu źródłem jest mądrość ludowa, czyli informacje płynące z rozmów z prowadzonych Japończykami na przestrzeni wielu lat.
      w internecie hasło „japanese superstitions” zwraca mnóstwo ciekawych wyników, wraz z przesądami nieujętymi w tym artykule. Może są też podane źródła pisane. Warto również sięgnąć do np. „Świata Księcia Promienistego”. W „Kodansha Encyclopedia of Japan” nie ma chyba (o ile pamiętam) takiego hasła, ale wydaje mi się, że można znaleźć takie informacje rozrzucone po całej książce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.




one × four =