Wymowa japońska – podejście praktyczne

Wymowa japońska z reguły nie nastręcza Polakom większych trudności, szczególnie że już znajomość zasad uproszczonych ułatwia nam  opanowanie wymowy przybliżonej, dzięki której można mówić w sposób w miarę dla Japończyków zrozumiały i wyzbyć się maniery anglicyzowania głosek.

W japońskim mamy pięć samogłosek, 17 spółgłosek i trzy półsamogłoski.

  • samogłoski: a, e, i, o, u
  • spółgłoski: b, c*, ć*, d, dz*, dź*, f, g, h, k, m, n*, p, r, s, ś*, t
  • półsamogłoski: j*, u niezgłoskotwórcze* (→ jak w polskim „auto”) i η*

* w transkrypcji Hepburna notowane odpowiednio jako: ts (c), ch (ć), z (dz), j (dź), sh (ś), y (j), w (u niezgł.), n (η oraz „zwykłe” n)

Większość dźwięków wymawianych jest jak po polsku, oprócz:

  • u – dźwięk pośredni między polskim „u” a „y”
  • r – dźwięk pośredni między polskim „r” a „l”, ew. jak polskie „r”
  • η – n tylnojęzykowe (podobne do „n” w słowie bank)
ikona wpisu: arcreyes [-ratamahatta-] / Foter.com / CC BY-NC-SA

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz