Współczesna ortografia japońska




Obecnie obowiązujące zasady ortograficzne, zwane gendai-kanazukai (współczesna ortografia, 現代仮名遣い) lub shin-kanazukai (nowa ortografia), zostały ogłoszone 16 listopada 1948 r. Wprowadzone zmiany, dość gruntowne, miały na celu zastąpienie starej ortografii (rekishiteki-kanazukai, 歴史的仮名遣), opartej na wymowie okresu Heian (794 – 1192).

tosa-nikki - japonia-info.plźródło: Wikipedia

Mimo wielu zmian, jakie zostały wprowadzone, gendai-kanazukai (現代仮名遣い) nie odzwierciedla w pełni współczesnej japońskiej wymowy:

  • przede wszystkim, ze względów historycznych, zachowano starą pisownię partykuł „-e” (znak „he„, へ), „-o” („wo„, を) i „-wa” („ha„, は);
  • poza tym długie „o” („ō„) zapisać można na dwa, niewymienne, sposoby. Wyrazy, w jakich występuje ō, które wyewoluowało ze starojapońskiej zbitki „owo” lub „oho„, pisane są przez podwójne „o” (ōkii → おおきい, ōi → おおい,  → とお tōi → とおい tōri → とおり tōru → とおる). Pozostałych przypadkach długie „o” zapisywane jest jako „ou” (np.: Tōkyō → Toukyou → とうきょう).
  • zbitkę „ei” (えい) wymawia się raczej jak długie „e” (ee);
  • zachowano również w niektórych wyrazach rozróżnienie między znakami づ i ず oraz ぢ i じ, np.: tsuzuku (pisane przez づ) albo hanaji (pisane przez ぢ);
  • podwójne samogłoski zapisuje się poprzedzając małym znakiem „tsu” sylabę ze zduplikowaną głoską. Wyjątek stanowią „mm” i „nn”, które podwaja się poprzedzając sylabę „n~” lub „m~” znakiem „n” (ん).

Wyrazy obce (gairaigo), wyrazy dźwiękonaśladowcze, nazwy zwierząt i roślin, których nie zapisuje się już znakami oraz słowa, które mają być wyróżnione w tekście, zapisywane są katakaną.
W tekstach zapisanych katakaną długie samogłoski zaznacza się stawiając po wydłużonej samogłosce kreskę: poziomą (-) przy zapisie poziomym lub pionową (|) przy zapisie pionowym.

ikona wpisu: hawkexpress / Foter.com / CC BY-NC-ND



Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz