Washi (papier japoński) wpisany na listę UNESCO

Washi (和紙), tradycyjny papier japoński, został wpisany przez UNESCO na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. Decyzja została podjęta podczas dziewiątej sesji komisji niematerialnego dziedzictwa kulturowego, która odbywała się w Paryżu 26 listopada br. Na liście umieszczono trzy odmiany papieru: sekishubanshi (produkowany w prefekturze Shimane),  honminoshi (z prefektury Gifu) i hosokawashi (wytwarzany w prefekturze Saitama).

washi - japonia-info.pl

źródło: Hyougushi

W uzasadnieniu decyzji przedstawiciel UNESCO stwierdził, że washi – łącząc na przestrzeni wieków społeczności lokalne – wspiera przetrwanie tradycyjnych rzemiosł. Dzięki niemu również wciąż na terenie całej Japonii sadzone są morwy, stanowiące materiał do produkcji tradycyjnego papieru. Wskazane zostały również tradycyjne wartości i zanikające w dzisiejszych czasach umiejętności, które przekazywane są z pokolenia na pokolenie w wytwórniach washi.

Washi używany jest m.in. do kaligrafii, origiami, ukiyo-e, produkcji lampionów, parawanów, opakowań, parasoli, wachlarzy, ubrań oraz wyklejania shōji (przepuszczających nieco światła ścianek charakterystycznych dla tradycyjnej architektury japońskiej). Służy również do produkcji japońskich banknotów i elementów membran głośników. Poza tym wykorzystywany jest też w obrzędach religijnych, np. w shintoickich obrzędach oczyszczających (harae), jako jeden z elementów różdżki oczyszczającej (harai-gushi).

Pierwsze wzmianki o produkcji papieru znajdują się w kronice Nihongi (720 r. n.e.) – według tych zapisków sztuka wytwarzania papieru przybyła do Japonii z Chin na początku VII w. n.e.

Obecnie, łącznie z washi, na Liście Reprezentatywnej Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO Japonię reprezentują aż 23 wpisy:

  • teatr nō (wpisany w 2008 r.)
  • teatr lalek ningyō jōruri bunraku (2008 r.)
  • teatr kabuki (2008 r.)
  • taniec akiu-no taue odori (2009 r.)
  • chakkirako – rytualne przedstawienie odprawiane w styczniu w Miura w celu zapewnienia powodzenia w rozpoczętym właśnie roku (2009 r.)
  • rytuał daimokutate – pierwotnie rytuał przejścia, wyznaczający osiągnięcie przez młodzieńców pełnoletności (2009 r.)
  • taniec dainichidō bugaku (2009 r.)
  • gagaku – klasyczna muzyka dworska (2009 r.)
  • hayachine kagura – rytualne przedstawienia teatralne (pref. Iwate) (2009 r.)
  • Hitachi Furyumono – parada organizowana podczas hanami w Hitachi (pref. Ibaraki) (2009 r.)
  • koshikijima-no toshidon – ceremonia odprawiana na wyspie Shimo-Koshiki (pref. Kagoshima) ku czci bóstw odwiedzających wyspę w wigilię Nowego Roku (2009 r.)
  • ojiya-chijimi i echigo-jōfu – tradycyjne techniki wytwarzania tkanin w regionie Uonuma (pref. Niigata) (2009 r.)
  • rytuał okunoto-no aenokoto – odprawiana na półwyspie Noto (pref. Ishikawa) co dwa lata ceremonia ku czci bóstw agrarnych, mająca być podziękowaniem za plony (2009 r.)
  • sekishubanshi – tradycja wyrobu papieru w regionie Iwami (pref. Shimane) (2009 r.)
  • tradycyjne tańce Ajnów (2009 r.)
  • yamahoko – jedna z procesji podczas Gion-matsuri w Kioto (2009 r.)
  • kumiodori – tradycyjny teatr muzyczny z Okinawy (2010r.)
  • yūki-tsumugi – technika tkania jedwabiu (2010 r.)
  • mibu-no hana taue – rytuał przesadzania ryżu w Mibu (pref. Hiroshima) (2011 r.)
  • Sada shin-nō – taniec rytualny ze świątyni Sada (pref. Shimane) (2011 r.)
  • nachi-no dengaku – widowisko sceniczne wykonywane podczas Święta Ognia Nachi (2012 r.)
  • washoku – japońskie tradycje kulinarne, szczególnie te związane z obchodami Nowego Roku (2013 r.)
  • washi – papier japoński (2014 r.)
ikona wpisu: Foter / CC BY-SA

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz