„O” czy „go” – cz.2

W japońszczyźnie występuje szereg przedrostków, które nadają słowom uprzejmy i/lub elegancki wydźwięk. Najpopularniejsze z nich to „o” i „go”. Oprócz nich stosowane są niekiedy również: „on”, „mi”, „ki”, „gyo”.

Niektóre wyrazy występują właściwie wyłącznie z przedrostkami honoryfikatywnymi, np.: o-cha (herbata), o-kane (pieniądze), o-naka (brzuch), go-han (posiłek, ryż), o-miyage (podarunek), o-tsuri (reszta).

GO

Przedrostek dodawany do wyrazów sinojapońskich (go-han). Niezwykle rzadko poprzedza słowa japońskie, np.: go-yukkuri (powoli), go-mottomo (rozsądny).

ON, MI, GYO, KI

ON

Ma charakter bardziej podniosły niż „o” i „go”. Stosowany jest w stylu pisanym. Występuje najczęściej w połączeniach: on-mi (Pan, pańskie ciało, osoba), on-sha (pańska firma), on-rei (ukłon, pozdrowienie), on-kata (szanowna osoba), on-chi (krew).

MI

Prefiks archaiczny, dodawany do wyrazów związanych znaczeniowo z shinto lub cesarzem, np.: mi-chikara (boska siła), mi-yo (panowanie), mi-kurai (tron cesarski), mi-yashiro (chram), mi-kuni (Japonia), mi-kado (cesarz).
Przedrostek ten do tego stopnia zrósł się z niektórymi wyrazami, że w mowie uprzejmej dodawany jest do nich jeszcze przedrostek „o”, np.: o-miki (ceremonialna sake), o-mikoshi (palankin, w którym podczas matsuri obnosi się boski substrat), o-miya (chram).

GYO

Przedrostek dodawany do wyrazów związanych znaczeniowo z cesarzem, np.: gyo-mei (cesarskie imię, cesarski podpis), gyo-en (ogrody cesarskie), gyo-u (panowanie cesarza), gyo-i (cesarskie szaty), gyo-ken (miecz cesarza).

KI

Prefiks używany w stylu epistolarnym i oratorskim, z rzeczownikami sinojaponskimi lub ich jednomorfemowymi zastępnikami, np.: ki-koku (pański kraj), ki-sha (pańska firma), ki-kan (pański list), ki-ka (pański dom), ki-to (pańska odpowiedź), ki-cho (książka przez pana napisana).

czytaj cz.1

ikona wpisu: eesti

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz