Jōyō-kanji – ciekawostki

joyo-kanji - japonia-info.pl

Studiowanie jōyō-kanji może przyprawić o ból głowy. Może też być źródłem frajdy i sposobem na gimnastykę umysłu. Najlepszych metod opanowania znaków jest tyle, ile uczących się osób – od kucia na pamięć, po tworzenie fantastycznych historyjek ułatwiających kojarzenie nowych kształtów i pojęć. Poniżej garść ciekawostek, które może trochę osłodzą wysiłek wszystkich kanji-studentów.

 

  1. Pierwszą oficjalną listę kanji zatwierdziło japońskie Ministerstwo Edukacji w 1923 r.; zawierała ona 1.962 znaki.
  2. Obecnie – po licznych zmianach od pierwszej publikacji – oficjalny spis zawiera 2.136 kanji.
  3. Spis zawiera łącznie 4.388 czytań znaków (w tym 2.352 czytania chińskie [on’yomi, 音読み] i 2.036 czytań japońskich [kun’yomi, 訓読み]).
  4. W jōyō są dwa znaki składające się z tylko jednej kreski: 一 (jeden), 乙 (drugi, następny).
  5. Najwięcej kresek (29) liczy znak: 鬱 (przygnębienie, depresja, melancholia – nomen omen).
  6. Znakiem wskazywanym zwykle jako najczęściej używany jest: 日 (słońce)*.
  7. Co do najrzadziej używanego kanji listy frekwencyjne są mniej zgodne, ale np. duża lista bazująca na japońskiej Wikipedii (http://foosoft.net/research/kanji-freq/) i obejmująca ponad 20.000 znaków, wskazuje na 憬 (tęsknić, dążyć, aspirować, podziwiać).
  8. Najwięcej znaków można znaleźć pod pierwiastkiem: 水 (woda) – 118.
  9. Dziesięć najczęściej występujących pierwiastków to: 水 (woda), 人 (człowiek), 手 (ręka), 木 (drzewo), 口 (usta), 心 (serce), 言 (mówić), 糸 (nić), 刀 (miecz) i 土 (ziemia). Znajdują się one łącznie w ok. 1/3 wszystkich znaków ze spisu jōyō.
  10. Najwięcej czytań mają znaki: 下 (pod): 12; 生 (życie): 12; 明 (jasny): 11.
  11. 72 znaki mają wyłącznie czytania japońskie (kun’yomi).
  12. Powyżej pięciu czytań japońskich (kun’yomi) mają znaki: 下 (pod): 10; 生 (życie): 9; 明 (jasny):  9; 上 (powyżej): 8; 交 (mieszać, łączyć): 7; 揺 (trząść): 7; 冷 (zimny): 7; 汚 (brudny): 6.
  13. Najwięcej czytań chińskich (on’yomi) ma znak: 納 (ustalić): 5.
  14. Znaki w jōyō utworzone przez Japończyków (kokuji, 国字): 働 (pracować), 込 (być zatłoczonym), 匂 (pachnieć), 畑 (pole uprawne), 腺 (gruczoł), 峠 (przełęcz), 枠 (rama), 塀 (ściana) i 搾 (ściskać, wyciskać).
  15. Kokuji, które mają także chińskie czytania: 働, 搾.
  16. Kokuji, które mają… wyłącznie chińskie czytania: 腺, 塀.
  17. Kanji, które wymagają najwięcej znaków kany do zapisania swojego brzmienia: 承 (5+1: 承る, Š うけたまわ•る; usłyszeć, dowiedzieć się, otrzymać), 政  (5: まつりごと; władza, rządzenie) ,  志  (5: こころざし; wola, intencja, motyw).

* wg list frekwencyjnych bazujących na danych z dzienników; listy frekwencyjne oparte na zawartości japońskiej Wikipedii zaczynają się od znaku年 (rok), co raczej nie dziwi w kontekście tego medium; lista stworzona na podstawie powieści (http://foosoft.net/research/kanji-freq/) wskazuje na znak 人 (człowiek).

ikona wpisu: Pietro Zuco / Foter / CC BY-SA

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz