Istota ryżu. O duszy japońskiego jedzenia – recenzja książki




Istota ryżu - japonia-info.pl

Istota ryżu. O duszy japońskiego jedzenia to niezwykły przewodnik po kuchni japońskiej. Nie znajdziecie tam przepisów. Bo też nie po to powstała ta książka. Autor zabiera nas w podróż przez Wyspy Japońskie, podczas której wspólnie poszukujemy ducha kuchni japońskiej i poznajemy jej bogactwo, daleko wykraczające poza tradycyjne wyobrażenia ludzi Zachodu.

Zróbcie mi przyjemność i przyjmijcie, że w Japonii mieszkają najwytrawniejsi smakosze, że może się ona poszczycić najlepszym jedzeniem na świecie i ma najbardziej zaawansowaną kulturę restauracyjną (to akurat potwierdzają przewodnik Michelin i niemal wszyscy szefowie kuchni, których o to pytałem). W takim wypadku można chyba przyjąć, że najlepsza restauracja także znajduje się w Japonii, prawda? – pisze autor i w ten przewrotny sposób zachęca, moim zdaniem, do osobistego wyrobienia sobie poglądu.

Książka jest nie tylko pełna ciekawostek (skąd tak naprawdę pochodzą krowy dające słynną wołowinę z Kobe?), ale uświadamia czytelnikowi, jak mały wycinek kuchni japońskiej zna on, jeśli nie osobiście, to przynajmniej ze słyszenia. Japonia, jako kraj bardzo rozciągnięty południkowo, jest ojczyzną wielu tradycji kulinarnych, całkowicie różniących się od siebie. Odmienności  te wynikają z dostępności (bądź nie) w poszczególnych regionach różnych produktów i składników, klimatu oraz mniej lub bardziej silnego wpływu tradycji zewnętrznych (np. chińskich czy amerykańskich). Wszystko to składa się na mozaikę, jakiej istnienia przeciętny niejapończyk nawet nie podejrzewa i sprawia, że pojęcie „kuchnia japońska” można spokojnie przyrównać do pojęcia np. „kuchnia europejska”. Tak, jak w jednym kraju Europy znajdziemy tylko wycinek europejskiej tradycji kulinarnej, tak i kuchnia jednego regionu Japonii jest tylko jednym elementów sporej układanki.

To z tej książki ciekawy nowych doznań kulinarnych czytelnik dowie się, co to jest tare; dlaczego wyhodowanie idealnie fioletowych batatów o intensywnym smaku jest tak ważną kwestią; jak zamienia się wodorosty w cienkie, kwadratowe arkusze nori; i jak smakuje kompot z fasoli. Smakoszy trunków zaciekawią pewnie informacje nt. japońskich alkoholi innych niż sake oraz to, jaki jest najpopularniejszy alkohol na świecie. A tradycjonaliści kulinarni po lekturze odetchną z ulgą na wieść, że w Japonii da się zjeść coś więcej niż „zimny ryż z surową rybą”.

Istota ryżu napisana jest w sposób lekki i potoczysty. Nie jest to książka akcji, jednak nie można się oderwać. Dobre tłumaczenie sprawia, że czyta się ją przyjemnie. Autor snuje barwną gawędę na temat swoich przeżyć i odczuć, co wzmacnia autentyzm opowieści.

Pierwszego ranka w bardzo bogatym i oszałamiającym bufecie śniadaniowym dostrzegliśmy starego znajomego: umibudō. To jeden z najbardziej zaskakujących artykułów spożywczych, na jakie kiedykolwiek natrafiłem – rodzaj wodorostów, nazywanych „morskim kawiorem” lub „winogronami morza” – krótkie delikatne, zielone wąsy pełne malutkich kulek, niczym słony różaniec. Podczas jedzenia kulki z przyjemnym chrupaniem pękają na podniebieniu – które to doznanie Japończycy nazywają puchi puchi – a potem omywają je delikatnym, świeżym smakiem oceanu.

Tak plastyczne opisy sprawiają, że lepiej nie czytać tej książki z pustym żołądkiem :-)

Czasem jednak czytelnik może być zaskoczony reakcjami lub „zdziwieniami” Michaela Bootha, zwłaszcza że ten był w Japonii już wcześniej i spędził w niej trochę czasu. Można jednak uznać, że reakcje te są wynikiem świeżości umysłu, który poznaje miejsca i odkrywa smaki bez przyjętego z góry nastawienia.

Autor, Michael Booth, jest brytyjskim dziennikarzem i autorem książek poświęconych jedzeniu. Jego artykuły regularnie pojawiają się w licznych brytyjskich i zagranicznych czasopismach, w tym „Condé Nast Traveller”, „Independent on Sunday”, „The Times”, „The Telegraph”, „Monocle” oraz we wszystkich prestiżowych gazetach brytyjskich. Jest autorem m.in. książek Jedz, módl się, jedz (PWN 2012), Skandynawski raj. O ludziach prawie idealnych (WUJ 2015) oraz Sushi i cała reszta. Wszystkie smaki Japonii (PWN 2013), która otrzymała nagrodę imienia Kate Whiteman od Związku Pisarzy Kulinarnych za najlepszą książkę o jedzeniu i podróżach w 2010 r. Nazwisko Bootha na okładce gwarantuje czytelnikowi treść napisaną ze znawstwem i wnikliwością oraz autentyczną ciekawością innych tradycji kulinarnych.

Jeśli chodzi o techniczną stronę tekstu, nie mogłam się przyzwyczaić do przyjętego w tej książce sposobu zapisu nazwisk japońskich z dodanym sufiksem „san” (pan/pani). Powszechną praktyką jest zapisywanie takiego połączenia z łącznikiem (Shiroma-san). W Istocie… przyjęto pisownię jednym ciągiem (Shiromasan). Nie zrozumiałam również zasady zapisywania niektórych nazw potraw czcionką prostą (np. ramen, tempura) podczas gdy większość wydrukowano pochyłą (np. sushi, dashi). Korekta nie zawsze była czujna, np.: „Nori można także kupić pocięte na paseczki jako kizami nori, ale najlepsze jest furikake – strzępki nori wymieszane z ziarnami sezamu, różnymi rodzajami suszonej ryby i płatkami chili. Furikake to jedna z tych rzeczy, jak parmezan czy bekon, która sprawia, że wszystko, czym ją posypiemy, smakuje lepiej.” Ale takie wpadki są nieliczne i w sumie nie mają wpływu na zrozumienie tekstu.

Książka wydana została w miękkiej oprawie. Okładka – minimalistyczne zdjęcie pałeczek trzymających pojedyncze ziarenko ryżu zachwyca prostotą. Dawno nie oglądałam tak udanej okładki.

„Istota ryżu. O duszy japońskiego jedzenia”
tytuł oryginalny: The Meaning of Rice: And Other Tales from the Belly of Japan
autor: Michael Booth
tłumaczenie: Magdalena Rabsztyn
rok wydania: 2018
liczba stron: 381
ISBN: 978-83-01-19788-9
wydawca: Wydawnictwo Naukowe PWN
wydanie: 1 (2018)
oprawa: miękka
premiera: 22.02.2018

https://ksiegarnia.pwn.pl/Istota-ryzu,737266838,p.html

Dziękuję Wydawnictwu PWN za egzemplarz recenzencki.

 

.



Trochę się napracowałam, żeby przygotować dla Ciebie ten tekst. Mam nadzieję, że się udało :-) Jeśli Ci się podobało - podziel się ze znajomymi (ikonki poniżej).


Masz pytania? Napisz -> http://japonia-info.pl/kontakt/



Dostępne na stronach japonia-info.pl materiały przeznaczone są do użytku prywatnego, tzn. że nie możesz ich wykorzystywać ucząc innych albo zamieszczać na swoich stronach poświęconych nauce japońskiego lub czemukolwiek innemu, umieszczać w zbiorach materiałów do nauki (i nie tylko) ani robić z nimi tego, czego nie chciał(a)byś, żeby robiono z Twoją pracą. No chyba, że uzyskasz moją zgodę. Nie możesz też wykorzystywać ich na profilach społecznościowych bez podania źródła wraz z linkiem.





Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz - żadne z pól nie jest obowiązkowe, więc nie wpisuj maila (prace nad usunięciem tego okienka trwają). Jednak, oprócz treści, podpis by się przydał, żeby było wiadomo, kto komu odpowiada ;-) Komentarze są moderowane ręcznie, czyli pojawią się, jak tylko kliknę "opublikuj".