Hiragana




hiragana - japonia-info.pl

Hiragana to japońskie pismo sylabiczne, które wyewoluowało z man’yōgany (formą pośrednią była sōgana). Znaki hiragany to bardzo kursywna forma wybranych znaków chińskich.

Pierwsze znaki podobne do znaków współczesnej hiragany pojawiły się już w VIII w. n.e. (762 r.), ale dopiero w okresie Heian (792 – 1192) weszły do powszechnego użytku (nazywano je wówczas „pismem kobiet” – onnade – w odróżnieniu od kanji, używanych przez mężczyzn). Na początku Heian z zestawu znaków sōgany wybrano te, które używane były najczęściej, tak że nieomal jednej sylabie odpowiadał jeden znak. Pod koniec IX w. onnade przestało być pismem zastrzeżonym wyłącznie dla kobiet. Stało się powszechnie uznaną metodą zapisywania utworów poetyckich. Oficjalnie status alternatywnego systemu pisania uzyskało na początku X w., po wydaniu „Kokin-waka-shū” („Zbioru japońskich pieśni dawnych i dzisiejszych”, 905 – 914).

Z biegiem czasu do zapisu tego samego dźwięku zaczęto używać więcej niż jednego znaku kany. Zestaw tych alternatywnych znaków nazywany jest hentai-gana. Dopiero w 1900 r. ujednolicono zestaw znaków, wprowadzając zasadę „1:1″. W 1948 r., wraz z reformą ortografii, usunięto znaki „we” i „wi” z listy znaków kany (hiragany i katakany) używanych do zapisu języka współczesnego. Wymowa „we” i „wi” zanikła już ok. XIV w. – od tego czasu głoski te realizowane są jako „e” i „i”.

Obecnie hiragana używana jest do zapisu słów rodzimych i pochodzenia chińskiego (zwłaszcza tych, które wcześniej były notowane kanji, które nie znalazły się na liście jōyō-kanji), końcówek fleksyjnych i partykuł. Natomiast kiedyś znaki te były stosowane do notowania całych tekstów – do zapisu np. końcówek fleksyjnych w tekstach zapisanych za pomocą kanji używano katakany.

Dzisiaj hiragana składa się z 48 znaków. Współczesna ortografia oddaje niemal dokładnie wszystkie dźwięki standardowej japońszczyzny, choć oczywiście spotyka się pewne nieregularności wymowy.

hiragana - japonia-info.pl

  1. seion (清音) – sylaby bez znaków udźwięczniających;
  2. dakuon (濁音) – sylaby ze znakiem udźwięczniającym ( );
  3. handakuon (半濁音) – sylaby z „półudźwięcznieniem” (  – tworzy szereg „p”);
  4. yōon (拗音) – sylaby ze ślizgiem palatalnym (ya / yu / yo)

zobacz też:

ikona wpisu od: laszlo-photo / Foter.com / CC BY


Trochę się napracowałam, żeby przygotować dla Ciebie ten tekst. Mam nadzieję, że się udało :-) Jeśli Ci się podobało - podziel się ze znajomymi (ikonki poniżej).


Masz pytania? Napisz -> http://japonia-info.pl/kontakt/



Dostępne na stronach japonia-info.pl materiały przeznaczone są do użytku prywatnego, tzn. że nie możesz ich wykorzystywać ucząc innych albo zamieszczać na swoich stronach poświęconych nauce japońskiego lub czemukolwiek innemu, umieszczać w zbiorach materiałów do nauki (i nie tylko) ani robić z nimi tego, czego nie chciał(a)byś, żeby robiono z Twoją pracą. No chyba, że uzyskasz moją zgodę. Nie możesz też wykorzystywać ich na profilach społecznościowych bez podania źródła wraz z linkiem.





Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz